1968:
30 stycznia – Ostatni spektakl „Dziadów” Adama Mickiewicza w Teatrze Narodowym, zakazanych w związku z reakcją publiczności na fragmenty antyrosyjskie. Po przedstawieniu demonstracja młodzieży pod pomnikiem Mickiewicza.
6 lutego – Wyrok 3 lat dla Janusza Szpotańskiego, autora satyrycznej opery „Cisi i gęgacze, czyli Bal u Prezydenta”, skazanego za „rozprzestrzeniania informacji szkodliwych dla interesów państwa”.
29 lutego – Posiedzenie Oddziału Warszawskiego ZLP, podczas którego ostro skrytykowana zostaje decyzja o zdjęciu „Dziadów” i cała polityka kulturalna władz. Stefan Kisielewski mówi o „dyktaturze ciemniaków”.
4 marca – Adam Michnik i Henryk Szlajfer relegowani z UW za udział w wiecu 30 stycznia i kontakty z korespondentem „Le Monde”, któremu opowiedzieli o przebiegu wiecu.
8 marca – Wiec na UW w obronie Michnika i Szlajfera, przerwany gwałtowną i brutalną interwencją milicji i ORMO. Tego samego dnia aresztowani ponownie Kuroń i Modzelewski i związany z nimi krąg młodzieży, przede wszystkim „komandosi”.
Marzec – W Warszawie wybuchają trwające kilka dni zamieszki uliczne. Na wyższych uczelniach w całym kraju wiece i strajki z żądaniami przedstawienia w mediach rzeczywistego przebiegu wydarzeń. Równocześnie we wszystkich środkach masowego przekazu kampania przeciwko studentom, inteligencji i osobom pochodzenia żydowskiego. Wiele z tych osób zostaje zwolnionych z wysokich stanowisk państwowych i zmuszonych do emigracji. Wiece w fabrykach z transparentami „Literaci do pióra”, „Studenci do nauki”, „Precz z Syjonistami”.
19 marca – Przemówienie Gomułki do aktywu partyjnego Warszawy, w którym firmuje on prowadzoną politykę. Protesty studentów i intelektualistów potraktowane jako „izolowana społecznie akcja reakcji wszelkiej maści”, „antyradziecka polityka bankrutów i niedobitków reakcyjnych”.
25 marca – Usunięcie z UW profesorów, którzy poparli żądania studentów: Bronisława Baczki, Leszka Kołakowskiego, Zygmunta Baumana, Marii Hirszowicz, Włodzimierza Brusa, Stefana Morawskiego.
29 marca – Początek akcji represyjnego skreślania studentów.
9-11 kwietnia – Posiedzenie Sejmu, podczas którego premier Cyrankiewicz odpowiada na interpelację Koła Poselskiego ZNAK (Jerzy Zawieyski, Stanisław Stomma, Tadeusz Mazowiecki, Konstanty Łubieński, Janusz Zabłocki) w sprawie wydarzeń marcowych. Nagonka przedstawicieli wszystkich klubów na posłów ZNAKU, żądających wyjaśnienia powodów brutalnego ataku sił porządkowych na protestującą młodzież. Ustąpienie z Rady Państwa jedynego reprezentanta ZNAKU – Jerzego Zawieyskiego.
Wrzesień – Aresztowania wśród studentów w związku z akcją ulotkową przeciwko agresji wojsk Układu Warszawskiego na Czechosłowację (m.in. Bogusława Blajfer, Eugeniusz Smolar, Romuald Lubianiec, Tadeusz Markiewicz, Wiktor Nagórski, Sylwia Poleska). Rok później otrzymają oni wyroki od 1,5 roku do kilku miesięcy więzienia.
25 listopada – Józef Dajczgewand i Sławomir Kretkowski skazani na 2,5 roku za udział w wydarzeniach marcowych, tzn. „udział w związku, którego cel i istnienie miały stanowić tajemnicę dla władz państwowych”.
6 lutego – Wyrok 3 lat dla Janusza Szpotańskiego, autora satyrycznej opery „Cisi i gęgacze, czyli Bal u Prezydenta”, skazanego za „rozprzestrzeniania informacji szkodliwych dla interesów państwa”.
29 lutego – Posiedzenie Oddziału Warszawskiego ZLP, podczas którego ostro skrytykowana zostaje decyzja o zdjęciu „Dziadów” i cała polityka kulturalna władz. Stefan Kisielewski mówi o „dyktaturze ciemniaków”.
4 marca – Adam Michnik i Henryk Szlajfer relegowani z UW za udział w wiecu 30 stycznia i kontakty z korespondentem „Le Monde”, któremu opowiedzieli o przebiegu wiecu.
8 marca – Wiec na UW w obronie Michnika i Szlajfera, przerwany gwałtowną i brutalną interwencją milicji i ORMO. Tego samego dnia aresztowani ponownie Kuroń i Modzelewski i związany z nimi krąg młodzieży, przede wszystkim „komandosi”.
Marzec – W Warszawie wybuchają trwające kilka dni zamieszki uliczne. Na wyższych uczelniach w całym kraju wiece i strajki z żądaniami przedstawienia w mediach rzeczywistego przebiegu wydarzeń. Równocześnie we wszystkich środkach masowego przekazu kampania przeciwko studentom, inteligencji i osobom pochodzenia żydowskiego. Wiele z tych osób zostaje zwolnionych z wysokich stanowisk państwowych i zmuszonych do emigracji. Wiece w fabrykach z transparentami „Literaci do pióra”, „Studenci do nauki”, „Precz z Syjonistami”.
19 marca – Przemówienie Gomułki do aktywu partyjnego Warszawy, w którym firmuje on prowadzoną politykę. Protesty studentów i intelektualistów potraktowane jako „izolowana społecznie akcja reakcji wszelkiej maści”, „antyradziecka polityka bankrutów i niedobitków reakcyjnych”.
25 marca – Usunięcie z UW profesorów, którzy poparli żądania studentów: Bronisława Baczki, Leszka Kołakowskiego, Zygmunta Baumana, Marii Hirszowicz, Włodzimierza Brusa, Stefana Morawskiego.
29 marca – Początek akcji represyjnego skreślania studentów.
9-11 kwietnia – Posiedzenie Sejmu, podczas którego premier Cyrankiewicz odpowiada na interpelację Koła Poselskiego ZNAK (Jerzy Zawieyski, Stanisław Stomma, Tadeusz Mazowiecki, Konstanty Łubieński, Janusz Zabłocki) w sprawie wydarzeń marcowych. Nagonka przedstawicieli wszystkich klubów na posłów ZNAKU, żądających wyjaśnienia powodów brutalnego ataku sił porządkowych na protestującą młodzież. Ustąpienie z Rady Państwa jedynego reprezentanta ZNAKU – Jerzego Zawieyskiego.
Wrzesień – Aresztowania wśród studentów w związku z akcją ulotkową przeciwko agresji wojsk Układu Warszawskiego na Czechosłowację (m.in. Bogusława Blajfer, Eugeniusz Smolar, Romuald Lubianiec, Tadeusz Markiewicz, Wiktor Nagórski, Sylwia Poleska). Rok później otrzymają oni wyroki od 1,5 roku do kilku miesięcy więzienia.
25 listopada – Józef Dajczgewand i Sławomir Kretkowski skazani na 2,5 roku za udział w wydarzeniach marcowych, tzn. „udział w związku, którego cel i istnienie miały stanowić tajemnicę dla władz państwowych”.
1969:
15 stycznia – Kuroń i Modzelewski skazani na 3,5 roku za „wywoływanie niepokojów studenckich”.
10 lutego – Adam Michnik skazany na 3 lata, Barbara Toruńczyk i Henryk Szlajfer na 2 lata, a Wiktor Górecki na 20 miesięcy za udział w wydarzeniach marcowych (udział w „tajnej organizacji”).
21 lutego – Antoni Zambrowski skazany na 2 lata za udział w wydarzeniach marcowych.
15 kwietnia – Wyroki po 1,5 roku dla Ireny Lasoty, Ireny Grudzińskiej i Teresy Boguckiej za udział w wydarzeniach marcowych.
27 maja – Aresztowanie Macieja Kozłowskiego i Marii Tworkowskiej, przemycających przez granicę w Tatrach paryską „Kulturę” i wydawnictwa emigracyjne.
Listopad – Ukazuje się pierwszy numer nielegalnego „Biuletynu” – powielanego pisma, wydawanego przez odwołującą się do tradycji niepodległościowych organizację „Ruch”.
10 lutego – Adam Michnik skazany na 3 lata, Barbara Toruńczyk i Henryk Szlajfer na 2 lata, a Wiktor Górecki na 20 miesięcy za udział w wydarzeniach marcowych (udział w „tajnej organizacji”).
21 lutego – Antoni Zambrowski skazany na 2 lata za udział w wydarzeniach marcowych.
15 kwietnia – Wyroki po 1,5 roku dla Ireny Lasoty, Ireny Grudzińskiej i Teresy Boguckiej za udział w wydarzeniach marcowych.
27 maja – Aresztowanie Macieja Kozłowskiego i Marii Tworkowskiej, przemycających przez granicę w Tatrach paryską „Kulturę” i wydawnictwa emigracyjne.
Listopad – Ukazuje się pierwszy numer nielegalnego „Biuletynu” – powielanego pisma, wydawanego przez odwołującą się do tradycji niepodległościowych organizację „Ruch”.
1970:
21 stycznia – Ksiądz Czesław Sadłowski, proboszcz parafii w Zbroszy Dużej koło Grójca skazany na 3 miesiące aresztu za „prowadzenie działalności rozrywkowej bez zezwolenia” (wyświetlanie filmów o tematyce religijnej). Jest to kolejna represja wobec tego księdza, wcześniej prześladowanego za próby budowania kościoła bez zezwolenia.
9-24 lutego – Proces grupy „taterników”, oskarżonej o „zbieranie, opracowywanie i przekazywanie wrogiemu ośrodkowi (Instytut Literacki w Paryżu) materiałów i treści szkalującej nasz naród, ustrój i władze” i nielegalny kolportaż „Kultury” w kraju. Maciej Kozłowski skazany na 4,5 roku, Jakub Karpiński na 4 lata, Maria Tworkowska i Krzysztof Szymborski na 3,5 roku, Małgorzata Szpakowska na 3 lata.
20 czerwca – Aresztowanie kilkudziesięciu osób związanych z grupą „Ruch”, przygotowującą spalenie Muzeum Lenina w Poroninie.
14 grudnia – W wyniku ogłoszonej dzień wcześniej podwyżki cen artykułów żywnościowych w Trójmieście dochodzi do strajków i manifestacji ulicznych. Następnego dnia manifestanci, głównie robotnicy trójmiejskich stoczni, podpalają gmach KW PZPR w Gdańsku. Wysłane do akcji wojsko ma rozkaz użycia broni, w wyniku czego w Gdańsku i Gdyni ginie kilkadziesiąt osób. Do podobnych zajść dochodzi w Szczecinie, gdzie także giną ludzie.
20 grudnia – Skompromitowanego Gomułkę, który wydał rozkaz użycia broni zastępuje na stanowisku I sekretarza KC Edward Gierek. Wpływa to na uspokojenie sytuacji.
9-24 lutego – Proces grupy „taterników”, oskarżonej o „zbieranie, opracowywanie i przekazywanie wrogiemu ośrodkowi (Instytut Literacki w Paryżu) materiałów i treści szkalującej nasz naród, ustrój i władze” i nielegalny kolportaż „Kultury” w kraju. Maciej Kozłowski skazany na 4,5 roku, Jakub Karpiński na 4 lata, Maria Tworkowska i Krzysztof Szymborski na 3,5 roku, Małgorzata Szpakowska na 3 lata.
20 czerwca – Aresztowanie kilkudziesięciu osób związanych z grupą „Ruch”, przygotowującą spalenie Muzeum Lenina w Poroninie.
14 grudnia – W wyniku ogłoszonej dzień wcześniej podwyżki cen artykułów żywnościowych w Trójmieście dochodzi do strajków i manifestacji ulicznych. Następnego dnia manifestanci, głównie robotnicy trójmiejskich stoczni, podpalają gmach KW PZPR w Gdańsku. Wysłane do akcji wojsko ma rozkaz użycia broni, w wyniku czego w Gdańsku i Gdyni ginie kilkadziesiąt osób. Do podobnych zajść dochodzi w Szczecinie, gdzie także giną ludzie.
20 grudnia – Skompromitowanego Gomułkę, który wydał rozkaz użycia broni zastępuje na stanowisku I sekretarza KC Edward Gierek. Wpływa to na uspokojenie sytuacji.
1971:
22 stycznia – Kolejny strajk w Stoczni Szczecińskiej, zakończony dwa dni później po spotkaniu strajkujących z Gierkiem. Obiecuje on robotnikom całkowicie nową politykę i zwraca się o „pomoc” w jej realizacji. Przez następnych pięć lat znacznie podnosi się stopa życiowa społeczeństwa, Polska otwiera się na świat, panuje największy od 1945 roku liberalizm w życiu kulturalnym.
11-15 lutego – Strajk kilku zakładów przemysłu tekstylnego w Łodzi, w wyniku którego władze zmuszone są cofnąć grudniową podwyżkę.
21 września-23 października – Proces przywódców organizacji „Ruch”. Andrzej i Benedykt Czuma skazani na 7 lat, Stefan Niesiołowski na 6 lat, Marian Gołębiewski i Bolesław Stolarz na 4,5 roku, a Emil Morgiewicz na 4 lata więzienia za „podjęcie przygotowań do obalenia ustroju siłą”. Wcześniej w czterech procesach w Łodzi i Warszawie skazano innych działaczy „Ruchu”: Marka Niesiołowskiego i Wiesława Kęcika na 3,5 roku, Stefana Turschmida na 2,5 roku, Elżbietę Nagrodzką, Jan Kapuścińskiego, Wojciecha Manteja, Jacka Bartkowiaka, Grzegorza Dzięgielewskiego, Marzenę Górszczyk, Janusza Krzyżewskiego i Wiesława Kurowskiego na kary po 2 lata więzienia, Janusza Kenica na 20 miesięcy, Marka Kruzerowskiego i Edwarda Piotrowskiego na 1,5 roku, Jana Długołęckiego i Wojciecha Majdę na rok, a Joannę Szczęsną, Barbarę Wińczyk, Mirosławę Grabowską, Wojciecha Drozdka, Jerzego Bergiela, Lucynę Paszkowską, Czciborę Iżycką i Jacka Bierezina na kary z zawieszeniem.
11-15 lutego – Strajk kilku zakładów przemysłu tekstylnego w Łodzi, w wyniku którego władze zmuszone są cofnąć grudniową podwyżkę.
21 września-23 października – Proces przywódców organizacji „Ruch”. Andrzej i Benedykt Czuma skazani na 7 lat, Stefan Niesiołowski na 6 lat, Marian Gołębiewski i Bolesław Stolarz na 4,5 roku, a Emil Morgiewicz na 4 lata więzienia za „podjęcie przygotowań do obalenia ustroju siłą”. Wcześniej w czterech procesach w Łodzi i Warszawie skazano innych działaczy „Ruchu”: Marka Niesiołowskiego i Wiesława Kęcika na 3,5 roku, Stefana Turschmida na 2,5 roku, Elżbietę Nagrodzką, Jan Kapuścińskiego, Wojciecha Manteja, Jacka Bartkowiaka, Grzegorza Dzięgielewskiego, Marzenę Górszczyk, Janusza Krzyżewskiego i Wiesława Kurowskiego na kary po 2 lata więzienia, Janusza Kenica na 20 miesięcy, Marka Kruzerowskiego i Edwarda Piotrowskiego na 1,5 roku, Jana Długołęckiego i Wojciecha Majdę na rok, a Joannę Szczęsną, Barbarę Wińczyk, Mirosławę Grabowską, Wojciecha Drozdka, Jerzego Bergiela, Lucynę Paszkowską, Czciborę Iżycką i Jacka Bierezina na kary z zawieszeniem.
1972:
8 października – Wyroki w procesie braci Kowalczyków, oskarżonych o wysadzenie auli WSP w Opolu, gdzie miała odbyć się akademia z okazji święta MO i SB. Jerzy Kowalczyk skazany na karę śmierci, Ryszard na 25 lat.
1973:
26-28 marca – Zjazd zjednoczeniowy ZSP i akademickiego ZMS – Powstanie Socjalistycznego Związku Studentów Polskich. Przeciw czterech delegatów: Konrad Bieliński, Irena Halak, Jacek Santorski, Tadeusz Szawiel.
Wiosna – Ukazuje się pierwszy numer kwartalnika politycznego „Aneks”, wydawanego przez Polskie Koło Naukowe przy Uniwersytecie w Uppsali, redagowanego przez emigrantów pomarcowych (gł. Aleksander Smolar).
Wiosna – Ukazuje się pierwszy numer kwartalnika politycznego „Aneks”, wydawanego przez Polskie Koło Naukowe przy Uniwersytecie w Uppsali, redagowanego przez emigrantów pomarcowych (gł. Aleksander Smolar).
1974:
12 grudnia – „List 15” twórców i pisarzy, apelujących do władz o umożliwienie Polakom zamieszkałym w ZSRR kontaktu z polską kulturą. Sygnatariusze: Jacek Bocheński, Kazimierz Brandys, Zbigniew Herbert, Andrzej Kijowski, Tadeusz Konwicki, Edward Lipiński, Zofia Małynicz, Jan Nepomucen Miller, Zygmunt Mycielski, Marek Nowakowski, Antoni Słonimski, Adam Szczypiorski, Wiktor Woroszylski, ks. Jan Zieja, Włodzimierz Zonn.
1975:
5 grudnia – „List 59”, którego sygnatariusze protestują przeciwko planom zapisania w konstytucji kierowniczej roli PZPR, sojuszu z ZSRR oraz uzależnienia praw obywatelskich od wypełniania obowiązków wobec państwa. Podpisali m.in.: Stefan Amsterdamski, Stanisław Barańczak, Jacek Bierezin, Irena Byrska, Tadeusz Byrski, Andrzej Drawicz, Jerzy Ficowski, Kornel Filipowicz, Zbigniew Herbert, Anna Kamieńska, Jakub Karpiński, Wojciech Karpiński, Jan Kielanowski, Stefan Kisielewski, Leszek Kołakowski, Julian Kornhauser, Marcin Król, Ryszard Krynicki, Jacek Kuroń, Edward Lipiński, Jan Józef Lipski, ks. Stanisław Małkowski, Jerzy Markuszewski, Adam Michnik, Halina Mikołajska, Jan Nepomucen Miller, Leszek Moczulski, Zygmunt Mycielski, Jan Olszewski, Antoni Pajdak, Krzysztof Pomian, o. Jacek Salij, Władysław Siła-Nowicki, Antoni Słonimski, Aniela Steinsbergowa, Julian Stryjkowski, Jan Józef Szczepański, Adam Szczypiorski, Wisława Szymborska, Adam Zagajewski, ks. Jan Zieja. W ciągu następnych dni do Sejmu i Edwarda Gierka wpływają inne listy w tej sprawie m.in. „List 7”, podpisany przez autorytety naukowe i „List 218”, podpisany przez młodzież z Warszawy i Łodzi.